บทที่95คู่รัก

ครั้งนี้หรงหลิงเองก็กลับถ่อมตนมาก รถที่ใช้ขับออกไปก็ไม่ใช่ปอร์เช่คันที่โดดเด่นพราวตา แต่กลับเปลี่ยนไปใช้ออดี้คันที่ค่อนข้างธรรมดา ที่ๆ พาเธอไป ก็ไม่ใช่ภัตตาคารระดับสี่ดาวห้าดาวอะไร เพราะต้องรู้ว่าของอร่อยนั้นต้องตามหาเอาเอง อีกทั้ง ธรรมดาแล้วร้านอาหารอร่อยๆ ก็ไม่ได้เปิดอยู่ในสถา

บทที่96ประธานหรง

พนักงานขายกระอักกระอ่วนขึ้นมาเล็กน้อย “คือ...คือมันจะไม่ดีมั้งคะ!”

ท่าทีที่ดูลังเล แต่กลับไม่ปฏิเสธออกไปตรงๆ แบบนี้ ทำให้หลินเมิ่งถึงกับต้องเม้มปากขึ้นมาช้าๆ หรงหลิงเองก็แววตาเย็นชาขึ้นมา

“มีอะไรดีไม่ดี!” หญิงสาวกลับหมดความอดทนขึ้นมา “ของยังไม่ถูกขายออกไป ใครก็ซ

บทที่97คิดแทน

ไม่นานนัก ก็มีหนุ่มหล่อสะดุดตามากวิ่งมา ยังไม่ทันจะเข้ามาใกล้ ก็มีเสียงเรียกอย่างกระตือรือร้นดังมา

“พี่ใหญ่!”

คนๆ นี้หลินเมิ่งรู้จัก เขาก็คืออวี้ซวี่

ครั้งนี้ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้ ไม่ได้ดูเป็นคนโอ้อวดขนาดนั้น ชายหนุ่มย้อมผมกลับเป็นสีดำแล้ว แต่ว่าตุ้มหูที่ใ