บทที่66 บีบคั้น

บนโต๊ะอาหาร ประธานหวางคนนั้นคีบอาหารให้หลินเมิ่งครั้งแล้วครั้งเล่า ทำเอาหลินเมิ่งหงุดหงิดขึ้นมาในใจ จริงๆ แล้วเธอมีนิสัยรักความสะอาดอยู่หน่อยๆ ก็คือไม่ยอมร่วมหม้อหุงข้าวกับคนที่ไม่สนิท นั่นก็หมายถึง ตะเกียบที่คนอื่นใช้แล้วนั้นแล้วเอามาคีบอาหารให้เธอ ในใจเธอก็จะรู้สึกแย่นิดหนึ่

บทที่67 หรงหลิง

เกินจะเชื่อ เธอถึงขนาดสงสัยว่าตาตัวเองคงจะมีปัญหา หญิงสาวกะพริบตาอยู่หลายครั้ง แต่ว่าทุกครั้งที่มองผ่านฝูงคนที่เดินขวักไขว่ไปมาไม่หยุดนั้น ก็ยังคงมั่นใจว่าเป็นเขา!

สายตาเขายังคงดูมีจิตวิญญาณ ยังคงมองทุกสิ่งอย่างด้วยความเย่อหยิ่ง ถูกผู้คนล้อมเอาไว้อยู่ตรงกลางราวกับดาวล้อ

บทที่68 ไร้ค่า

เธอก้มหน้าลงต่ำ เพราะไม่มีหน้าจะไปมองเขา บ้าบอไปแล้ว นึกไม่ถึงว่าจะ...ทำเรื่องแบบนั้นบน...บนรถ อีกทั้ง ข้างหน้า...ข้างหน้ายังมีคนขับอยู่ด้วย!

สมองของหลินเมิ่งเหมือนจะฟื้นฟูสติสัมปชัญญะขึ้นมาแล้วบ้าง เธออายจนอยากจะหลบซ่อนตัวไป พอเจอกับผู้ชายคนนี้ สมองของเธอก็ถึงทางตัน ไม่