บทที่43-เพียงแค่เริ่มต้น

หลินเมิ่งคิดว่าเรื่องครั้งนี้จบลงแล้วต่อไปชีวิตของเธอก็ควรจะกลับไปตามเส้นทางเดิมนั่นคือการการเรียนหนังสือด้วยความเงียบสงบแต่ว่าเธอกลับไม่รู้ว่านี่ก็เพียงการเริ่มต้นเท่านั้น!

“กลับมาแล้วเหรอจ๊ะ?”

ความใกล้ชิดมากเกินไปจนผิดปกติของคุณนายหลิน ทำให้หลินเมิ่งอึ

บทที่44-ตาลปัตร

เด็กผู้หญิงคนนี้ตั้งแต่เล็กมาก็ถูกเขาทั้งตีทั้งเตะมาไม่น้อย ใครจะนึกเล่าว่าโตขึ้นมาแล้วจะเปลี่ยนไปสวยราวกับดอกบัวที่เบ่งบาน รูปร่างนั้นที่ยิ่งโตก็ยิ่งน่าหลงใหล ตามองเห็นยิ่งโตก็ยิ่งมีเสน่ห์ของความเป็นหญิง เขาเห็น ก็ล้วนแต่ทำใจตีไม่ลง

อีกทั้ง น้องสาวต่างแม่คนนี้ ถึงแม้ว่

บทที่45-เพราะอะไร

อย่าไปร้องขอให้ผู้ชายที่ไฟราคะพลุ่งพล่านให้ปล่อย เพราะนี่ยิ่งจะทำให้ไฟราคะแห่งความต้องการของผู้ชายนั้นยิ่งมากขึ้น จินเสี่ยวซื่อก้มหน้าลง ใช้ลิ้นโลมเลียน้ำตาของเธอด้วยความรีบร้อน มือข้างหนึ่งก็ดึงทึ้งเสื้อผ้าของเธอด้วยความร้อนรน

หลินเมิ่งรู้สึกอัปยศอดสูที่ตัวเองต้องมีม