ตอน 39
เลิฟแห่งตระกูลใหญ่
บทที่39-ลาจาก
กลับบ้าน...
แปล๊บ...
สองคำนี้ราวกับสายฟ้าที่ผ่าฟาดอยู่ในสมองของหลินเมิ่ง ทั้งร่างอึ้งงันไป!
กลับบ้าน!
ในที่สุดเธอก็ต้องกลับบ้านแล้ว!
ในที่สุดก็ถึงเวลาที่เธอจะกลับบ้านแล้ว!
ก่อนหน้านี้เธอรอคอยอย่างใจจดใจจ่อ แล้วทำไมรอมาจนถึงตอนนี้ ยังต้อ
ตอน 40
บทที่40-เหมือนถูกเฉือนใจ
บนท้องฟ้าเต็มไปด้วยชั้นเมฆ ดวงตะวันดิ้นรนที่จะโผล่พ้นออกมาจากเมฆที่บดบังอยู่ พยายามเผยแสงออกมาท่ามกลางกลุ่มก้อนเมฆนั้น แสงวูบวาบส่องกระทบลงบนตัวเธอ ประหนึ่งแสงสว่างกับความมืดมิดกำลังต่อกรกัน เธอยอมรับการชำระล้างของดวงอาทิตย์ รู้สึกว่าอาทิตย์ที่ผ่านไปนี้ช่างเหมือนกับคว
ตอน 41
บทที่41-ในรถนอกรถ
ท่ามกลางความเงียบรถก็เลี้ยวโค้งแล้วโค้งเล่า จนในที่สุดรถก็หยุดลงริมเขื่อนแม่น้ำ และในตอนนี้ฝนก็ตกลงมาตั้งนานแล้ว เสียงฝนตกเปาะแปะตกลงมากระทบนอกหน้าต่างกระเซ็นขึ้นมาเป็นวง
คนขับแท็กซี่ก็คือเซียวอี้มองดูหลินเมิ่งที่กำลังน้ำตาไหลออกมาไม่หยุด จู่ๆ ในใจก็มีความรู้สึกเจ็บปว