บทที่27-ถูกวางแผน

หรงหลิงยุ่งมาก เขายุ่งจนเมื่อหลินเมิ่งตื่นมาก็ไม่เห็นเขาแล้ว แต่ว่าหรงหลิงก็ได้ทิ้งโน้ตไว้ให้เธอที่หัวเตียง เธอหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาดู ก็เห็นลายมือหวัดๆ ของเขาที่เต็มไปด้วยพลังและความดุดัน

“อย่าลืมทายาที่แผลบนข้อมือ วันละ 3 ครั้ง หลอดยาวางอยู่บนหัวเตียง

ดูเห

บทที่28-ผลักไส

ด้วยความเร็ว เพียงไม่นานรถก็ออกไปจากเขตเมืองแล้ว เวลาเพียงชั่วครู่ รถพอร์ชที่มีสมรรถนะยอดเยี่ยมก็แล่นฉิวออกไปท่ามกลางความมืดมิดของยามค่ำคืนราวกับม้าป่า เดิมทีหลินเมิ่งก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมากนัก แต่หลังจากที่เห็นว่ารถกำลังวิ่งแซงรถคันข้างหน้าคันแล้วคันเล่า เธอถึงจะได้รู้สึกว่านี่ม

บทที่29-ใครสน

สายตาที่เต็มไปด้วยแววคุกคามนั้นทำให้ใบหน้าของหลินเมิ่งเผือดสีลงไปในทันใด บนใบหน้าของชายหนุ่มฉายแววปรารถนาอย่างที่เธอคุ้นเคยดี ทำให้ขนของเธอลุกชัน รู้สึกขยะแขยงจนอยากจะอาเจียนออกมา

เธอพยายามส่ายหน้าอย่างสุดชีวิต พาร่างของตัวเองถอยไปด้านหลัง

ชัดเจนว่าชายผู้นั้นมองหลิ