บทที่22-โชคชะตาเล่นตลก

อวี้ซวี่ขมวดคิ้ว “พี่ใหญ่ เรื่องของไอ้อ้วนลั่ว ถ้าหากว่าสำเร็จแล้ว มันคงไม่สำนึกบุญคุณเราเหมือนอย่างนี้แน่ อย่างนั้นเรื่องการเปิดเส้นทางสินค้าใหม่ที่เราคุยกันก่อนหน้านี้ จะเอาไว้ก่อนหรือเปล่า?”

“ดำเนินการต่อได้เลย ไม่ต้องรอ”

“แต่......” อวี้ซวี่เริ่มที่จะส

บทที่23-ผมแก้ไขไม่ได้เหรอ

เฝิงถานอดที่จะหัวเราะไม่ได้ ดวงตาที่ยกสูงขึ้นราวกับตาหงส์ที่ดูโดดเด่นพลันวาบประกายออกมา

“หนีทำไม?” เขาวาดมือออกไปจับแขนขาวเรียวบางของหลินเมิ่ง “ผมไม่กินคุณหรอกน่า!”

“ปล่อย!” หลินเมิ่งรีบคิดที่จะสะบัดตัวออก แต่เฝิงถานจับเธอไว้แน่นมาก อย่างไรก็ไม่ยอมปล่อย

บทที่24-คลื่นใต้น้ำ

หรงหลิงได้พาคนกลุ่มนี้ขับรถวนรอบเมืองชมวิวหนึ่งรอบ และตามหาร้านอาหาร “China Record Restaurant” ชื่อดังตามความต้องการของเหอหย่าเพื่อกินข้าว แต่เขาคิดไม่ถึงว่า หลินเมิ่งที่เดิมทีควรจะกลับไปถึงโรงแรมแล้วจะมาอยู่ที่นี่ได้

พวกอวี้ซวี่และเหอหย่าเองก็เห็นแล้ว หลังจากที่พวก