บทที่ 163

เพลิงโทสะของเขา

หลินเมิ่งร้อนใจ ตื่นตระหนกและตกใจมาก!

คว้าโย่วโย่วน้อยไว้ไม่ทัน จึงรีบจับแขนของหรงหลิงไว้แน่น

“หรงหลิง คุณคิดจะทำอะไรน่ะ?!”

ใบหน้าเล็กของเธอ ดูขาวซีดขึ้นมา

ดวงตาน่าสงสารสีดำสนิททั้งคู่เริ่มมีน้ำตารื้นขึ้น เธอมองเขาด้วยความกระวนกระวาย

บทที่ 164

กลั่นแกล้ง

เขาลุกขึ้น แล้วมาอยู่ตรงหน้าเธอ ยืนมองเธอแล้วสั่งเบาๆ ว่า

“ลุกขึ้น!”

เธอไอเบาลง เพราะเริ่มรู้สึกไม่สบายคอ จึงไม่ได้ตอบ

เขายกเท้าขึ้นมาเขี่ยเธอ

“ลุกขึ้น!” ราวกับว่า แม้กระทั่งการโน้มตัวลงไปพยุงตัวเธอ ยังเป็นการลดศักดิ์ศรีในตัวของเขาลง

เ

บทที่ 165

ลูกชายของเขา

เขาถือช้อนมาตักน้ำซุปขึ้นมาจากถ้วยเล็กๆ ถ้วยหนึ่ง ก่อนจะส่งถึงริมฝีปากเธอ

ตอนแรกเธอไม่ยอมแพ้ลองหยิบอาหารมากินด้วยตนเอง ทว่ากลับหนีไม่พ้นถูกตีมือและหลังจากที่เจ็บจนจำแล้วจึงยอมให้เขาป้อนเธอตามสะดวก ตอนที่เขายื่นน้ำซุปถ้วยหนึ่งเข้ามาให้ เธอกะพริบตาถี่ ๆ ท่าทางยังค