บทที่ 163 เพลิงโทสะของเขา

หลินเมิ่งร้อนใจ ตื่นตระหนกและตกใจมาก!

คว้าโย่วโย่วน้อยไว้ไม่ทัน จึงรีบจับแขนของหรงหลิงไว้แน่น

“หรงหลิง คุณคิดจะทำอะไรน่ะ?!”

ใบหน้าเล็กของเธอ ดูขาวซีดขึ้นมา

ดวงตาน่าสงสารสีดำสนิททั้งคู่เริ่มมีน้ำตารื้นขึ้น เธอมองเขาด้วยความกระวนกระวาย

บทที่ 164 กลั่นแกล้ง

เขาลุกขึ้น แล้วมาอยู่ตรงหน้าเธอ ยืนมองเธอแล้วสั่งเบาๆ ว่า

“ลุกขึ้น!”

เธอไอเบาลง เพราะเริ่มรู้สึกไม่สบายคอ จึงไม่ได้ตอบ

เขายกเท้าขึ้นมาเขี่ยเธอ

“ลุกขึ้น!” ราวกับว่า แม้กระทั่งการโน้มตัวลงไปพยุงตัวเธอ ยังเป็นการลดศักดิ์ศรีในตัวของเขาลง

เธอ

บทที่ 165ลูกชายของเขา

เขาถือช้อนมาตักน้ำซุปขึ้นมาจากถ้วยเล็กๆ ถ้วยหนึ่ง ก่อนจะส่งถึงริมฝีปากเธอ

ตอนแรกเธอไม่ยอมแพ้ลองหยิบอาหารมากินด้วยตนเอง ทว่ากลับหนีไม่พ้นถูกตีมือและหลังจากที่เจ็บจนจำแล้วจึงยอมให้เขาป้อนเธอตามสะดวก ตอนที่เขายื่นน้ำซุปถ้วยหนึ่งเข้ามาให้ เธอกะพริบตาถี่ ๆ ท่าทางยังคงด