บทที่ 162

พบกันอีกครั้ง

หลินเมิ่งสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ทีหนึ่ง เพื่อที่จะควบคุมจิตใจที่กำลังสับสนวุ่นวายของตนเอง ตอนนี้ สิ่งที่เธอต้องทำคือควบคุมสถานการณ์ตรงหน้าให้อยู่ เมื่อครู่นี้ ตอนที่เธอถือถาดเอาไว้ เห็นตรงบริเวณสนามบาสมีคนมุงกันอยู่แต่ไกลก็พลันกังวลจึงรีบเข้ามาดู พอเห็นโย่วโย่วน้อยก็รีบว

บทที่ 163

เพลิงโทสะของเขา

หลินเมิ่งร้อนใจ ตื่นตระหนกและตกใจมาก!

คว้าโย่วโย่วน้อยไว้ไม่ทัน จึงรีบจับแขนของหรงหลิงไว้แน่น

“หรงหลิง คุณคิดจะทำอะไรน่ะ?!”

ใบหน้าเล็กของเธอ ดูขาวซีดขึ้นมา

ดวงตาน่าสงสารสีดำสนิททั้งคู่เริ่มมีน้ำตารื้นขึ้น เธอมองเขาด้วยความกระวนกระวาย

บทที่ 164

กลั่นแกล้ง

เขาลุกขึ้น แล้วมาอยู่ตรงหน้าเธอ ยืนมองเธอแล้วสั่งเบาๆ ว่า

“ลุกขึ้น!”

เธอไอเบาลง เพราะเริ่มรู้สึกไม่สบายคอ จึงไม่ได้ตอบ

เขายกเท้าขึ้นมาเขี่ยเธอ

“ลุกขึ้น!” ราวกับว่า แม้กระทั่งการโน้มตัวลงไปพยุงตัวเธอ ยังเป็นการลดศักดิ์ศรีในตัวของเขาลง

เ