บทที่ 147สัญญาเป็นโมฆะ

เธอผิดที่ไม่เคยคิดถึงตำแหน่งฐานะของเขา และพิจารณาเอาใจใส่เรื่องของเขาอย่างลึกซึ้ง

แต่อายุของเธอยังน้อย ความรู้และประสบการณ์ชีวิตยังไม่มาก เรื่องบางอย่าง ไม่ใช่ว่าเธอจะสามารถเดาออกได้ทั้งหมด

แม้เธอบอกว่าเป็นความผิดของตัวเอง แต่มันก็ต้องจ

บทที่ 148แผนชั่ว

หลินเมิ่งไม่รู้ว่าสิ่งที่ทาอยู่บนร่างกายของตัวเองคืออะไร ในตอนแรก เธอคิดว่าสีแดงสดบนตัวเธอนั่นคงจะเป็นเลือด แต่หลังจากเธอหลับไปตื่นหนึ่งเต็มๆ แล้วไปอาบน้ำ ก็พบว่าเธอไม่สามารถล้างสิ่งที่ทาบนตัวนั้นออกได้ จากกระจกบานใหญ่ภายในห้องน้ำเธอสามารถมองเห็นรอยเฆี่ยนตีบนตัวเธอได้อย่างชัด

บทที่ 149 ตะล่อม

หลินเมิ่งรู้ดีว่าหากตัวเองจากมาแบบนี้ คงไม่สามารถย้อนกลับไปได้อีก ที่เขียนคำแตกหักกันแบบนั้นออกไป ต้องใช้ความกล้าหาญแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน เพราะเธอเดาไม่ออกว่าว่าเส้นทางชีวิตของตัวเองจะเป็นอย่างไรต่อไป ตำรวจเหล่านั้นคิดจะยังไงกับเธอ จะปฏิบัติต่อเธออย่างไร และจะตัดสินโทษเธออย่างไ