บทที่ 126ไร้หลักฐาน

เพราะว่าอู๋หย่งลงมือทำเรื่องเลวๆ นี้ด้วยตัวเองทั้งหมด เขาจึงต้องมีสติและความรู้สึกต้องไวเป็นอย่างมาก เขาระวังในทุกการกระทำ เมื่อมีเรื่องอะไรที่ไม่ชอบมาพากลเพียงเล็กน้อย เขาก็จะตื่นตูมเหมือนกับกระต่าย แม้กระทั่งรีบชักมือของตัวเองกลับมา แล้วดึงเสื้อผ้าของหลินเมิ่งให้ลงมาปิดไ

บทที่ 127ต้องแยกจาก

พอกลับมาถึง เขาก็ไปที่ห้องพักรับรองแขกที่หลินเมิ่งพักอยู่ อาจจะเป็นเพราะว่าได้มาถึงบ้านของเหมียวชิงแล้ว ในที่สุดเธอถึงได้รู้สึกปลอดภัยอย่างจริงๆ เสียที พอกลับมาถึงเธอก็ไม่สนใจแม้แต่จะกินข้าวกลับนอนไปในทันที เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนั้นทำให้เธอรู้สึกกังวลโดยตลอด และเป็น

บทที่128ซึมซับไออุ่น

ตอนเย็นหรงหลิงก็กลับมา อารมณ์ของเขาดีจนดูออกได้ไม่ยาก ในเวลาปกตินั้นเขาจะมีท่าทางเย็นชาอยู่ตลอดทำให้คนไม่กล้าที่จะเข้าใกล้ และต้องคอยรักษาท่าทีเอาไว้ตลอด แต่จริงๆ แล้วถ้าหากอยู่กับเขามานานก็จะสังเกตได้ว่าตอนที่เขาอารมณ์ดีนั้น คิ้วของเขาก็จะเลิกขึ้นเล็กๆ นั่นเป็นความเปลี่ย