บทที่ 125

อู๋หย่ง

สถานีตำรวจเมือง J

เวลา : ประมาณสามทุ่มกว่า หลินเมิ่งถูกควบคุมตัววันแรก

ลู่เฟยเก๋อนั่งอยู่ในห้องทำงานของตัวเอง หยิบโทรศัพท์เตรียมที่จะติดต่อหาใครบางคน

“จนถึงตอนนี้ ทางหรงหลิงก็ยังไม่มีความเคลื่อนไหวเลยเหรอ?” คนทางฝั่งนั้นถามขึ้น

ลู่เฟยเก๋อทักทายอ

บทที่ 126

ไร้หลักฐาน

เพราะว่าอู๋หย่งลงมือทำเรื่องเลวๆ นี้ด้วยตัวเองทั้งหมด เขาจึงต้องมีสติและความรู้สึกต้องไวเป็นอย่างมาก เขาระวังในทุกการกระทำ เมื่อมีเรื่องอะไรที่ไม่ชอบมาพากลเพียงเล็กน้อย เขาก็จะตื่นตูมเหมือนกับกระต่าย แม้กระทั่งรีบชักมือของตัวเองกลับมา แล้วดึงเสื้อผ้าของหลินเมิ่งให้ลงมาปิ

บทที่ 127

ต้องแยกจาก

พอกลับมาถึง เขาก็ไปที่ห้องพักรับรองแขกที่หลินเมิ่งพักอยู่ อาจจะเป็นเพราะว่าได้มาถึงบ้านของเหมียวชิงแล้ว ในที่สุดเธอถึงได้รู้สึกปลอดภัยอย่างจริงๆ เสียที พอกลับมาถึงเธอก็ไม่สนใจแม้แต่จะกินข้าวกลับนอนไปในทันที เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนั้นทำให้เธอรู้สึกกังวลโดยตลอด และเป