บทที่ 64 นายต้องนุ่มนวลกว่านี้หน่อย

เหลืออีกแค่ห้าชั้น มันก็ไม่ไกล แต่ก็ไม่ใกล้ ถ้าขึ้นบันไดไปคนเดียวก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่ตอนนี้เท้าของจารวียังปวดใช้เดินไม่ได้ จึงต้องให้เขาอุ้มขึ้นไปเท่านั้น

จารวียอมแพ้ก่อน “โอย ช่างเหอะนา นี่ก็ดึกขนาดนี้แล้ว ขึ้นไปก็แค่ได้ตากลม พวกเรากลับกันเถอะ”

บทที่ 65 ฉันจะไม่นอนกับนายอีกแล้ว

ถ้าเกิดเจอรถที่ขับชนคุณลุงละก็ ไม่แน่ว่าตอนนี้อาจจะได้รู้ที่อยู่ของคุณลุงก็ได้ ใจของจารวีเต้นเร็วขึ้น มือก็จับมือถือแน่นขึ้น

อังคณาลังเลไปสักพัก “วี เธออย่าตกใจนะ คือว่าเรื่องนี้น่ะ ฉันแค่จำได้คร่าวๆ”

จารวีกระทืบเท้าอย่างร้อนรนใจ “อังคณา เธอ

บทที่ 66 แกล้งทำเป็นใสสะอาดบริสุทธิ์เก่งจริงๆ

ยศพลเงยหน้าขึ้นอย่างหยิ่งทะนง "ไม่ทราบว่าคุณมนต์ตรีนัดผมมาสองสามครั้งเพื่ออยากจะคุยเรื่องอะไรเหรอครับ”

มนต์ตรีแสดงให้เห็นถึงมารยาทที่ดี ใบหน้าที่อบอุ่นและอ่อนโยนไม่ได้เปลี่ยนไปจากเดิม “ประธานยศพล บริษัทของผมกับคุณก็มีความสำคัญมากในเมืองเอ