ตอน 62
นางสวยแซ่บของประธาน
บทที่ 62 ฉันกับนายไม่อาจอยู่ร่วมกันได้
ข้างหน้าเหมือนเป็นหมอกดำครึ้ม เดินไปไม่ถึงจุดสิ้นสุดสักที มีเสียงที่คอยเรียกหาเธอในท่ามกลางหมอกที่ดำครื้ม
"วี…."
"วี…."
"วี…."
เสียงนี้ช่างคุ้นเคย จารวีใส่ชุดนอนสีขาว เดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆ เธอสับสนและเดียวดาย
ท
ตอน 63
บทที่ 63 ไอ้คนระยำ อย่าเข้ามานะ
“สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าผมคุยกับใครอยู่ครับ” น้ำเสียงที่น่าฟังของมนต์ตรีดังออกมาจากมือถือ
ใจของจารวีสั่นเล็กน้อย เสียงของพี่มนต์ เสียงที่จะทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย
"พี่มนต์ ฉันเอง….."จารวีพูดอย่างตื่นเต้นดีใจ
"วี!"
มนต์ตรีตะโกนออกมาเบาๆ
ตอน 64
บทที่ 64 นายต้องนุ่มนวลกว่านี้หน่อย
เหลืออีกแค่ห้าชั้น มันก็ไม่ไกล แต่ก็ไม่ใกล้ ถ้าขึ้นบันไดไปคนเดียวก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่ตอนนี้เท้าของจารวียังปวดใช้เดินไม่ได้ จึงต้องให้เขาอุ้มขึ้นไปเท่านั้น
จารวียอมแพ้ก่อน “โอย ช่างเหอะนา นี่ก็ดึกขนาดนี้แล้ว ขึ้นไปก็แค่ได้ตากลม พวกเรากลับกันเถอะ”