บทที่ 55 ลมหายใจที่แผดเผา

ในเช้าวันที่สอง บทที่จารวีเพิ่งจะตื่นขึ้นมา ก็เห็นยศพลตื่นอยู่ก่อนแล้ว รูปร่างที่สูงยาวของเขา ถูกสวมใส่ด้วยกางเกงสแล็คสีดำสนิทที่พอดีตัว ผมที่ยุ่งเหยิงถูกฉีดให้เข้าทรงด้วยสเปรย์ ทุกอย่างดูดีดูสง่าผ่าผายมาก

เขาหันกลับมายิ้มเยาะให้จารวี ใช้สายตามองเธออย่างด

บทที่ 56 ใช้ร่างกายเธอมาแลกกับเงิน

“วี เดินมาทางนี้...”

เฉลิมชัยเดินมุดปากรูๆหนึ่งเข้าไป ด้านในคือโรงงานที่ถูกทิ้งร้าง ทั้งใหญ่และก็มืดมาก

ทั่วทุกมุมถูกกองเต็มไปด้วยเครื่องจักร และยังมีพวกโต๊ะทำงานที่ถูกทิ้งไว้ สิ่งกลิ่นเหม็นเน่าขึ้นราอบอวลไปทั่วบริเวณ

เฉลิมชัยถือกระบอ

บทที่ 57 แม่สาวน้อยไร้สมอง

เฉลิมชัยมองจารวีที่เพิ่งตื่น ตามมาด้วยเสียงปั้กของกะละมังที่ถูกโยนทิ้ง เขานั่งยองๆมาตรงด้านหน้าเธอ

“บอกผมมาว่ารหัสบัตรคืออะไร บอกมา แล้วผมจะปล่อยแกไป”

เดิมทีในชั้นใต้ดินก็ค่อนข้างอับชื้นอยู่แล้ว แต่พอจารวีต้องเปียกไปทั้งตัวแบบนี้ ก็ยิ่งทำให้เธอจามขึ้น