บทที่ 37 ตาบ้า ปล่อยฉันนะ

คิดมาสักพัก เธอก็กระโดดลงมาจากเตียง แล้วค่อยๆเดินไปที่โต๊ะ

บนโต๊ะมีโทรศัพท์เล็ก ๆ วางอยู่เครื่องหนึ่ง เธออยากจะโทรหาพี่ อยากจะถามให้ชัดเจน

อีกนิดก็เอื้อมมือไปถึงโทรศัพท์แล้ว แต่น่าเสียดายที่ปลายโซ่ยังรั้งเธอไว้ทำให้เธอเอื้อมไม่ถึง

โซ่ยาวจนส

บทที่38 มาตรฐานของเมียเก็บ 1

น้าอามมองไปที่ยศพล ไม่กล้าพูดอะไรออกมา

ยศพลพูดเสียงด้วยเสียงเบา “ให้คนไปซื้อไม้อะไรนั่นมาสิ เร็วเข้า...”

“ค่ะ ค่ะ...” น้าอามรีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

จารวีล้างมือ ผูกผ้ากันเปื้อนที่เอวอย่างดี แล้วเริ่มหั่นผัก

จริง ๆแล้วเธอก็ไม

บทที่ 39 มาตรฐานของเมียน้อย 2

ณ ห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเอส ยศพลสวมเสื้อโค้ทยาวที่มีเย็บด้วยสีแดงและสีดำ ดูเซ็กซี่และลึกลับ พอเขาแต่งตัวแบบนี้แล้วก็นึกไม่ถึงเลยว่าจะดูสมบูรณ์แบบมากขึ้น

ไม่พูดไม่ได้เลยว่าหุ่นของเขาดีมาก น่าทึ่งมาก ดูยังไงก็ไม่แพ้นายแบบชายชาวต่างชาติ