บทที่ 35 ที่จริงนายเล่นมากี่คนแล้ว

จารวีเรียกรถแท็กซี่ แล้วตรงไปยังสำนักงานบริษัท ST กรุ๊ปจำกัด

บรรยากาศยามค่ำคืน แสงไฟนีออนที่ผสมผสานกันในเมือง ถึงจะดูสวยงามแต่ให้ความรู้สึกที่หนาวเหน็บ

จารวียืนอยู่หน้าประตูใหญ่ของสำนักงานบริษัท ST กรุ๊ปจำกัด แล้วมองไปยังด้านในที่เปิดไฟอยู่

บทที่ 36 ต้องขังเธอไว้ตลอดกาล

ยศพลผลักยุพินออกไป แล้วแย่งมือถือไปจากมือของเธอ จากนั้นก็ตะคอกเสียงต่ำว่า “จารวี ฟังฉันให้ดีนะ ถ้าฉันหาเธอในเมืองเอสแล้วไม่เจอ พี่สาวเธอจะได้เข้าโรงพยาบาลแน่…”

ยุพินตะลึงจนตาถลน มองยศพลอย่างคาดไม่ถึง เธอรู้ว่ายศพลไม่ได้รักเธอ แต่เธอไม่เคยคิดเลยว่าแม้แ

บทที่ 37 ตาบ้า ปล่อยฉันนะ

คิดมาสักพัก เธอก็กระโดดลงมาจากเตียง แล้วค่อยๆเดินไปที่โต๊ะ

บนโต๊ะมีโทรศัพท์เล็ก ๆ วางอยู่เครื่องหนึ่ง เธออยากจะโทรหาพี่ อยากจะถามให้ชัดเจน

อีกนิดก็เอื้อมมือไปถึงโทรศัพท์แล้ว แต่น่าเสียดายที่ปลายโซ่ยังรั้งเธอไว้ทำให้เธอเอื้อมไม่ถึง

โซ่ยาวจนส