บทที่17 เอาสวัสดิการฉันมาตอนนี้

จารวีพูดจบก็หันหลังจะไป ยศพลพูดอย่างชั่วร้าย“เมือคืนฉันพบพี่สาวเธอหนึ่งครั้งแล้ว แต่เธอกลับไม่ได้ทำอะไรเลย....”ภาพเงาด้านหลังของจารวีแข็งทื่อ

“เข้ามา......”คุณชายยศพลอดไม่ได้ที่จะกินเหยื่อของตัวเองแล้ว เมื่อคืนเธอยั่วยวนเขาตรงๆแบบนั้น เขาทนไม่ไหวมาตั้งนานแล้

บทที่18 ร่องรอยหลังเสพสุข

เขารีบลากซิปกางเกงลงไป ยืดตัวก็บุกเข้าไป......

“อืม.....”เสียงครางเบาๆอย่างพอใจก็หลุดออกจากปาก จารวีในตอนนี้ จิตใจเคลิบเคลิ้มหลงไหลในใต้ร่างกายของยศพลไปแล้ว

ยศพลเป็นคนกำลังวังชาฮึกเหิม กล้ามเนื้อทั้งตัวหนาแน่นและเต็มไปด้วยพลัง โดยเฉพาะช่องท้องลดมีกล้าม

บทที่19 อ้อมกอดของเขาไม่ควรเยื่อใย

ไม่มีความเยื่อใยใดๆ ไม่ได้หันหัวกลับมา เดินไปเสียแล้ว เวลานั้น ยศพลในใจมีความรู้สึกพ่ายแพ้อย่างลึกๆ เขาที่เคยมีผู้หญิงมาเยอะจนนับไม่ถ้วน ตอนนี้กลับมีความรู้สึกที่อึดอัด ตกลงคือตรงไหนมีปัญหาแล้ว ทำไมเธอไม่ใส่ใจเขาเลยแม้แต่น้อย

จารวีเพิ่งเดินออกประต