บทที่ 162 ปล่อยฉันกลับบ้าน

เช้าของวันต่อมา นิรันเข้ามาในห้องอย่างเร่งรีบ “ท่านครับ ท่านครับ ข่าวคราวแล้วครับ....”

ยศพลรีบเดินเข้ามาจับนิรันอย่างรวดเร็ว “ข่าวอะไร”

“คือยังงี้ครับ เมื่อคืนนี้ตำรวจจับขโมยได้แก๊งค์นึง ในบรรดาของที่ยึดมาได้ พบโทรศัพท์ บัตรประชาชน และกระเป๋าตังค์ข

บทที่163 ไปเป็นเมียโจรสลัดซะเถอะ

ดนวัตก็มลงจูบจารวี เธอขัดขืนสุดชีวิต เธอยื่นมือออกไปตบหน้าของดนวัตอย่างแรง

ดนวัตมองหน้าจารวีอย่างไม่พอใจ แตะใบหน้าที่พึ่งจะโดนตบไป แววตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด

“เธอไม่ชอบฉันจริงๆ!”

“ไม่ชอบฉันอย่างงั้นเหรอ”

“ไร้สาระ คุณทำแบบนี้

บทที่ 164 ใครกล้าแตะต้องเธอมันต้องตาย

ถึงแม้ว่าเค้าจะพยายามมากแค่ไหน แต่สายก็ตัดไปแล้ว

“รีบหาตำแหน่งของสายเมื่อกี้ให้ฉันเดี๋ยวนี้...” ยศพลรีบโยนโทรศัพท์ไปบนโต๊ะทันที

“ได้ครับท่าน!”

ยศพลทิ้งตัวลงที่โซฟา มือกำหัวเองไว้แน่น ขมวดคิ้วด้วยความเจ็บปวด

จารวี ยัย