บทที่ 145

ไอ้คนสาระเลว

เขาไปหาผู้หญิงที่สถานที่แบบนั้นจริงๆหรอ แต่ถ้ายึดตามความต้องการที่มากล้นของยศพล เขาอาจจะไปหาผู้หญิงระบายอารมณ์แบบนั้นจริงๆก็ได้

จารวีนั่งลงอย่างอ่อนแรง เธอสอดประสานมือเข้าด้วยกันอย่างเจ็บปวด จะทำอย่างไรดี

เธอก็กดต่อสายไปหาเขาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขาก

บทที่ 146

อย่าคิดที่จะวิ่งหนีฉันไปไหน

จารวีรีบร้อนหยิบของสองสิ่งนี้ออกมา แผนกความปลอดภัยรับไปถือไว้ หลังจากนั้นจึงยิ้มให้จารวี" กรุณารอซักครู่นะครับ คุณผู้หญิง”

จารวีรับรู้ได้ถึงสิ่งผิดปกติ แม้แต่บัตรประชาชน เธอก็ไม่ต้องการแล้ว เธอหมุนตัวพลางวิ่งออกไปด้านนอก

ไม่นานนัก ก

บทที่ 147

ในที่สุดช่วงเวลาที่อันตรายก็ได้ผ่านพ้นไปแล้ว

จารวีดึงมือที่ยศพลยื่นมา ออกจากหัวของเธอ" ไม่ต้องพูดมาก รู้สึกดีขึ้นบ้างหรือยัง?”

" มีเธออยู่ข้างกายแบบนี้ ฉันก็ต้องรู้สึกดีอยู่แล้วสิ”

"ฉันหมายถึงต้นแขนของคุณ!”

ยศพลคว้ามือของจารวีไปจับไว้แน่น เขาดึงมันไปวางไว