บทที่ 136 ธาตุแท้ของท่านประธานนักเลง

โพสในหน้าวอลล์ของเขากลับมีคนคอมเม้นต์แค่ข้อความเดียว “หล่อนดีขนาดนั้นเลยเหรอ มนต์ นี่เธอเคยรักฉันบ้างมั้ย ถ้าเธอรู้สึกถึงความรักอันลึกซึ้งที่หล่อนมีต่อเธอ เธอก็ควรเข้าใจว่าความรักของฉันที่มีต่อเธอมันมีมากแค่ไหน….”

คนที่คอมเม้นต์ใช้ชื่อว่า “รอย

บทที่ 137 ของหวานอันโอชะในยามเช้าตรู่

พักผ่อนเต็มอิ่มมาทั้งคืน ทำให้ทั้งสองมีเรี่ยวแรงกระปรี้กระเปร่า

ยศพลกดร่างของจารวีไว้ใต้ร่างของเขา จากนั้นก็ยกเข่าทั้งสองข้างขึ้นบนเตียงเพื่อลดแรงกดไม่ให้กดทับไปที่หน้าท้องของ เธอ

ตาตี่ๆของเขามีแววตาที่เปล่งประกายดั่งไฟ

จารวีรู้

บทที่ 138 ฉันไม่สามารถไม่มีความรักจากเธอได้

หลังออกจากร้านอาหาร ทั้งสองนั่งอยู่ในรถท่ามกลางบรรยากาศที่มาคุ

วี รู้รึเปล่า ไม่ว่าวีจะทำยังไงกับพี่ รักของพี่ที่มีต่อวีก็จะไม่เปลี่ยนแปลงไป แม้ว่าจะต้องแลกด้วยชีวิต

ในโลกใบนี้ กาลเวลาสามารถเปลี่ยนได้แค่รูปลักษณ์ภายนอกของฉันเท่านั้