บทที่125 เก็บเด็กที่ไม่มีคนดูแลมาเลี้ยง

“นี่ คุณไม่เข้าใจในความสนุกเอาซะเลยนะยศพล ของพวกนี้มันเอาไว้ใส่ในอ่างอาบน้ำของเด็กยังไงล่ะ”

“วางไว้ในอ่างอาบน้ำเพื่ออะไร?” พลันยศพลก็นึกฉงน “หรือว่าเอาไว้เพิ่มความเพลิดเพลินหรอ? จารวี เธอคงไม่รสนิยมต่ำแบบนี้หรอกใช้ไหม”

จารวีมองค้อนยศพล “คุณส

บทที่126 ปัสวะบนรถของท่านประธาน

การเอ่ยวิงวอนขอร้องของจารวี ทำให้ยศพลทำได้เพียงตอบรับ

แต่ทว่า พอเขาพาเด็กน้อยขึ้นไปบนรถ ยศพลก็รู้สึกผิดหวัง

“ว้าย”

ในขณะที่จารวีกำลังเล่นเกมกับเด็กน้อยอยู่ที่เบาะด้านหลังนั้น เธอก็รู้สึกถึงความชื้นแฉะอุ่นร้อน ก็เลยร้องเสียงเล็กแหลมออกมา

บทที่127 ระบายความแค้นไปที่จูโน่

ฝ่ามือเรียวของยศพลลากไล้ไปทั่วทั้งริมฝีปากแดงชุ่มชื้นของจารวี ลมหายใจของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนา มันสูญเสียการควบคุม

จารวีครวญครางออกมาด้วยเสียงที่ขาดห้วง “จะทำตรงนี้ไม่ได้นะ”

ยศพลดึงทึ้งเสื้อผ้าของจะราวีออก เขาพรมจูบไปทั่วหน้าท้องแบนราบขาวนว