บทที่ 120ยังไม่ทันที่จะบอกเลิก

เวลาเป็นสิ่งที่น่ากลัวจริงๆ มันมักจะพิสูจน์สัจธรรมของโลกใบนี้ ความแตกต่างระหว่างรักกับชอบ เป็นอะไรที่ไม่ สามารถแยกแยะได้ง่ายๆ

จารวีมึนงง เธอไม่รู้ว่าควรจะพูดกับมนต์ตรีอย่างไรดี

ความรู้สึกผิดหวังปรากฏออกมาจากดวงตาของมนต์

บทที่121 คุณคิดที่จะแต่งงานกับฉันไหม

เมื่อยศพลกลับมาถึงบ้าน จารวีก็อาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอนั่งขดตัวอยู่บนโซฟาราวกับหมีน้อย ในมือของเธอ ถือรีโมทคอนโทรลกดเปลี่ยนช่องโทรทัศน์ไปมา คำพูดของนิชาภาเมื่อตอนกลางวัน ทำให้ใจของเธอเป็นกังวล อย่างหนัก

ยศพลปลดเนคไทให้หลวมๆ เขาทิ้งน้ำหนักตัวลงท

บทที่122 ผู้ชายที่ไม่ซื่อสัตย์

หลังจากที่จารวีเลิกงานกลับมา เธอก็ได้ยินเสียงครวญครางดังออกมาจากห้องนั่งเล่น

เมื่อหันไปมองจึงมองเห็นด้านหลังของถิรพล เขายังสวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อย แต่ร่างกายของผู้หญิงที่ใต้ร่างของ เขากลับแทบจะเปลือยเปล่า

เธอส่งเสียงครวญครางราวกับลูกแมวน้