บทที่ 22

โรงเรียนใหม่ของเธอ

การอวยพรและการเสียดสี

เธอยอมรับการประชดประชันและแอบซ่อนการอวยพรเอาไว้ บนเส้นทางสู่วันพรุ่งนี้ที่สวยงาม เธอก้าวเดินไปคนเดียว

กสิณจัดให้เธอเข้าโรงเรียนฟูซิลี นิมมานกับกรินทร์ก็เรียนอยู่ที่นี่ ให้สิ่งที่ดีกว่าเพื่อการแลกเปลี่ยนที่มีค่ามากขึ้น

ข่าวนี้ท

บทที่ 23

จับมือกัน

*ความสุขที่ยิ่งใหญ่ไม่ได้เกิดจากกองเงิน ความอบอุ่นที่ยิ่งใหญ่ไม่ใช่แสงจากดวงอาทิตย์

แต่เป็นมือซ้ายของฉันที่จับมือขวาของเธอ

ณิชาเปิดประตูรถลงไป ดวงตาเปล่งประกายงดงาม มันเหมือนกับหลุดเข้ามาในโลกเทพนิยาย ความรู้สึกนี้ เมื่อนานมาแล้วเธอก็มีเหมือนกัน เธอจำได้อย่างชัดเ

บทที่ 24

เป็นคุณหนูหรือคนรับใช้

*ความรวยและความจน สูงและต่ำ ความเศร้าและความสุข เจ้าหญิงหรือCi derella

ในความเป็นจริงสิ่งที่เธอต้องการคือเป็นนกที่อยู่นอกหน้าต่างบินข้ามท้องฟ้าไปหลงเหลือไว้เพียงความเงียบ

ณิชาวิ่งขึ้นชั้นเรียนไปเพียงชั่วอึดใจ ยืนอยู่ริมหน้าต่างหายใจไม่หยุดพลางมองลงไป