บทที่ 21

แลกเปลี่ยน

ทำข้อตกลงแลกเปลี่ยนกับปีศาจ ถูกหรือผิด ปีศาจก็ให้สิ่งที่คุณต้องการ แต่จะได้รับสิ่งที่มีค่ามากที่สุดจากคุณไป

อายุสิบห้าปีในฤดูร้อน ณิชาจบการศึกษาจากโรงเรียนประถม

ถือใบประกาศนียบัตร เธอนั่งอยู่ใต้เถาองุ่น จะเอาอย่างไรกับโรงเรียนมัธยม เธอไม่มีโรงเรียนที่จะไป แต่เธอ

บทที่ 22

โรงเรียนใหม่ของเธอ

การอวยพรและการเสียดสี

เธอยอมรับการประชดประชันและแอบซ่อนการอวยพรเอาไว้ บนเส้นทางสู่วันพรุ่งนี้ที่สวยงาม เธอก้าวเดินไปคนเดียว

กสิณจัดให้เธอเข้าโรงเรียนฟูซิลี นิมมานกับกรินทร์ก็เรียนอยู่ที่นี่ ให้สิ่งที่ดีกว่าเพื่อการแลกเปลี่ยนที่มีค่ามากขึ้น

ข่าวนี้ท

บทที่ 23

จับมือกัน

*ความสุขที่ยิ่งใหญ่ไม่ได้เกิดจากกองเงิน ความอบอุ่นที่ยิ่งใหญ่ไม่ใช่แสงจากดวงอาทิตย์

แต่เป็นมือซ้ายของฉันที่จับมือขวาของเธอ

ณิชาเปิดประตูรถลงไป ดวงตาเปล่งประกายงดงาม มันเหมือนกับหลุดเข้ามาในโลกเทพนิยาย ความรู้สึกนี้ เมื่อนานมาแล้วเธอก็มีเหมือนกัน เธอจำได้อย่างชัดเ