บทที่ 23

จับมือกัน

*ความสุขที่ยิ่งใหญ่ไม่ได้เกิดจากกองเงิน ความอบอุ่นที่ยิ่งใหญ่ไม่ใช่แสงจากดวงอาทิตย์

แต่เป็นมือซ้ายของฉันที่จับมือขวาของเธอ

ณิชาเปิดประตูรถลงไป ดวงตาเปล่งประกายงดงาม มันเหมือนกับหลุดเข้ามาในโลกเทพนิยาย ความรู้สึกนี้ เมื่อนานมาแล้วเธอก็มีเหมือนกัน เธอจำได้อย่างชัดเ

บทที่ 24

เป็นคุณหนูหรือคนรับใช้

*ความรวยและความจน สูงและต่ำ ความเศร้าและความสุข เจ้าหญิงหรือCi derella

ในความเป็นจริงสิ่งที่เธอต้องการคือเป็นนกที่อยู่นอกหน้าต่างบินข้ามท้องฟ้าไปหลงเหลือไว้เพียงความเงียบ

ณิชาวิ่งขึ้นชั้นเรียนไปเพียงชั่วอึดใจ ยืนอยู่ริมหน้าต่างหายใจไม่หยุดพลางมองลงไป

บทที่ 25

จับมือของเธอเท่านั้น

*ชีวิตของเธอวิเศษมาก ชีวิตของเธอไร้หนทาง การมีชีวิตที่ดีมันง่ายมากสำหรับคนอื่นๆ แต่ทำไมเธอถึงเหนื่อยขนาดนี้

ไม่อยากให้มีปัญหาอีก แต่คนที่ไม่อยากเกี่ยวข้องก็มักจะได้ข้องเกี่ยว

ไม่มีคลาสในวันแรกของภาคเรียนใหม่ เข้าร่วมพิธีเปิดในหอประชุมใหญ่ที่เต็มไปด้วยผ