บทที่ 203 กสิณสารภาพรักจากใจจริง

เปลี่ยนแปลง ตัดสินใจ ครั้งนี้เขาจะต้องจับเธอไว้ให้ได้ เขาจะใช้ความพยายามทั้งหมดที่เขามี ยังไงเขาก็ไม่มีอะไรต้องเสียอยู่แล้ว

ถ้าขับรถไปที่จูราสสิคจะมีความสุขไหมนะ?

“ไม่ได้นะ” ณิชาสะดุ้งลุกขึ้นมา เธอมองไปที่นอกหน้าต่าง แล้วก็มองไปที่กสิณ เอามือเคาะหัวสอง

บทที่ 204 ไปเทศกาลดนตรีด้วยกันเถอะ

สิ่งที่เรียกว่าความสุข ต้องมีลาภยศมากมาย หรือแค่การพึ่งพาอาศัยกันแบบธรรมดาๆก็พอแล้ว

สิ่งที่เรียกว่าความสุข ก็คือมือขวาของนายกุมมือซ้ายของฉันไว้

สิ่งที่เรียกว่าความสุข ก็คือเวลานายยิ้มแล้วฉันยิ้มตาม

เธออดที่จะนึกถึงภาพพวกนี้ไม่ได้

กสิณถอนห

บทที่ 205 เงาที่ผ่านมาแว๊บเดียวในเทศกาลดนตรี

งานราตรีเป็นเหมือนงานเต้นรำสวมหน้ากาก ทุกคนจะแต่งตัวเป็นตัวละครที่ตัวเองอยากเป็น

จะสวยงามและเท่ห์ อ่อนโยนนุ่มนวล หรือบริสุทธิ์ไร้เดียงสา หลังจากใส่หน้ากากไปแล้ว ก็ลายเป็นคนอื่นไปแล้ว หลังจากถอดหน้ากากมาแล้วอาจจะหน้าตาอัปลักษณ์

“เขามีธุระไปไ