บทที่143 ณิชาตัดสินใจจะปกปิดความจริง

ความกล้าหาญที่ใหญ่ที่สุดไม่ใช่ไปแย่งชิง เป็นการให้มากกว่า ความรักที่ลึกที่สุดไม่ใช่การมีแต่เป็นการปล่อย

บทที่ตนเองเป็นคนที่เลือกได้ เธอเองถึงจะกลับไปเป็นตนเองที่แท้จริง

เสียงปืนดังขึ้น เลื่อยห่างเธอแค่กี่เซนติเมตรก็หยุดลง ภวิศก้มลงไปด้านหลัง บนมือย

บทที่144 เจอคนที่ไม่น่าพบเจอ

สถานที่ใหม่กำลังจะเริ่ม วิวตลอดทางเธอไม่กล้าเปิดตามองเลย

พวกเขาตอนนี้ยิ่งเหมือนเปลือกหอยมากยิ่งขึ้น กลัวว่าใจจะถูกสัมผัส

ชีวิตกลับสู่ความสงบ ไม่ต้องกลัวอะไรทุกวัน ใจก็ยิ่งสงบลง เธอตอนนี้ถึงจะรู้ ในช่วงที่ในใจเต็มไปด้วยความแค้น เธอไม่ใช่ตนเองแล้ว เธอลืมสิ่ง

บทที่145ปริพลมาเยี่ยมตอนเช้า กรินทร์หึง

ในความมืดมนเขาจุดบุหรี่ ไฟสีแดงเดียวสว่างเดียวมืด ก็เหมือนใจของเขา

แสงบางชนิด สุดท้ายที่สว่างออกมาก็มีแค่แสงเล็กน้อย ไม่สามารถส่องให้รอบๆสว่างได้

เขายิ้มเสียดสีตนเอง รู้สึกเหงามาก ณิชาตอนนี้คงจะรู้สึกว่าเขาน่ารังเกียจมากแน่นอน

เขาสามารถจ