บทที่ 144

บทที่144 เจอคนที่ไม่น่าพบเจอ

สถานที่ใหม่กำลังจะเริ่ม วิวตลอดทางเธอไม่กล้าเปิดตามองเลย

พวกเขาตอนนี้ยิ่งเหมือนเปลือกหอยมากยิ่งขึ้น กลัวว่าใจจะถูกสัมผัส

ชีวิตกลับสู่ความสงบ ไม่ต้องกลัวอะไรทุกวัน ใจก็ยิ่งสงบลง เธอตอนนี้ถึงจะรู้ ในช่วงที่ในใจเต็มไปด้วยความแค้น เธอไม่ใช่ตนเองแล้ว

บทที่ 145

บทที่145ปริพลมาเยี่ยมตอนเช้า กรินทร์หึง

ในความมืดมนเขาจุดบุหรี่ ไฟสีแดงเดียวสว่างเดียวมืด ก็เหมือนใจของเขา

แสงบางชนิด สุดท้ายที่สว่างออกมาก็มีแค่แสงเล็กน้อย ไม่สามารถส่องให้รอบๆสว่างได้

เขายิ้มเสียดสีตนเอง รู้สึกเหงามาก ณิชาตอนนี้คงจะรู้สึกว่าเขาน่ารังเกียจมากแน่นอน

บทที่ 146

บทที่146 ณิชากลายเป็นเด็กช่วยงาน

นกทะเลได้รักกับปลา เป็นแค่เพียงความบังเอิญ

นกบินอยู่บนฟ้า ปลาว่ายอยู่ในน้ำ พวกเขาไม่สามารถสัมผัสได้ แล้วไม่สามารถรู้สึกถึงความรู้สึกของอีกฝ่าย

" แบบนี้ถึงจะดี " กรินทร์ยิ้มกอดเธอไว้ พูดข้างหูเธอเบาๆว่า :" ณิชา ใจของผมผมให้คุณไปแล้ว ถ้าคุณไม