บทที่ 130

สามคนพบกันที่หน้าประตูบ้าน

ความเชื่อมั่นสร้างขึ้นยาก และถูกทำลายลงยากเช่นกัน

ยังดีที่เขาให้ความอุ่นใจแก่เธอ ให้ความเศร้าของเธอกลายเป็นความกล้าอย่างหนึ่ง สาบานว่าจะหาความจริงให้จนได้

ยามค่ำคืนเย็นดั่งน้ำ

กสิณขับรถมาส่งเธอกลับบ้าน บนรถนั้นณิชานั่งเหม่อตลอดทางไม่มีคำพูด

บทที่ 131

กสิณมารับเธอจริงๆตอนเลิกเรียน

พระอาทิตย์และพระจันทร์ ที่ส่องแสงกระจาย

ต่างกันที่พระอาทิตย์ทำให้อบอุ่นใจแต่พระจันทร์ ถึงแม้จะเป็นดาวที่สว่างที่สุด ในความมืดรอบสี่ทิศ ส่องประกายให้กับผู้คน แต่กลับไม่ทำให้คนอบอุ่นใจ

ใจของณิชารู้สึกซาบซึ้ง

“ฉันรับปากจะไม่ให้ตัวเองตกอยู่ใ

บทที่ 132

ทะเลในตอนกลางคืน

ทะเล เธอคิดว่ามันอยู่ไกลมาก

มันเป็นเรื่องจริงที่ปรากฏต่อหน้าต่อตา เหมือนกับเขา มันเป็นความจริงทั้งหมด

ภากรมักได้ยินคุณย่าและเพื่อนบ้านพูดถึงคฤหาสน์ของท่านกสิณแห่งบริษัทตระกูลอรียาสกุลเสมอ

เรื่องเล่าลือของเขาเป็นที่แพร่หลายในหมู่บ้าน เป็นคนที่เขาเลื่อ