ตอน 11
ยั่วรักเธอมาใช้หนี้
บทที่ 11 คีย์บอร์ดที่เงียบงัน
เปียโนสีขาวตั้งอยู่ตรงหน้าต่าง โน้ตไพเราะถูกขับขานออกมาจากการบรรเลงด้วยปลายนิ้วที่โบยบินของนิมมาน
เธอเล่นอยู่ตรงราวระเบียง เสียงเพลงบรรเลงกำลังเคลื่อนไหวเงียบๆ ในหัวใจ
ฤดูร้อนผ่านไป ฤดูใบไม้ร่วงกำลังจะมา ต่อไปก็ฤดูหนาว
หมุนเวียนเป็นวัฏจักรครั้งแล้ว
ตอน 12
บทที่ 12 ถูกตัดผม
เด็กหญิงก็ดี ผู้หญิงก็ดี ความสำคัญของเส้นผมเท่ากับ 10% ของชีวิต
โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคนที่ชอบ
เมื่อมันถูกตัดออก และถูกตัดอย่างไร้ความปราณีโดยคนที่ชอบ ความรู้สึกเศร้าเหมือนผมถูกดึงทึ้งถอนรากถอนโคนกับทั้งเนื้อและเลือด
ณิชาเป่าผมจนแห้ง จึงลุกขึ้นยืนกวิ่งกระโดดพลาง
ตอน 13
บทที่ 13 มีแขกมาที่บ้าน
*เมื่อความเป็นหญิงสาวซีดจางหายไป ท้ายที่สุดมันก็เหมือนไข่มุกในเปลือกหอยที่ถูกชะล้างออกไป เผยความมันวาวที่มันควรจะมี
สีขาวเหมือนหลอดฟลูออเรสเซนต์ มันสว่างเหมือนแสงโดยตรงจากดวงอาทิตย์
พริบตาเดียวก็ผ่านไปอีกสองปี
นิมมานผมยาวแล้ว และหยิกตามธรรมชาติ ส่วนณิชาย