บทที่ 90 ข้าไม่ชอบนาง

ผู้คนบนถนนเดินผ่านไปมา

ฉู่หงหยูเม้มปากน้อยๆ เห็นได้ชัดว่าไม่พอใจ

อาเหมาโค้งตัวพูดเสียงเบา: "รัฐทายาทลองเดินเที่ยวสักหน่อยเถิด ไม่เช่นนั้นเมื่อองค์ชายถาม ท่านก็ไม่มีข้ออ้างว่าไม่ชอบใช่หรือไม่?"

ฉู่หงหยูเงยหน้ามองสตรีที่ยืนข้างเขา

นี่คือว่าที่พระชายาที่หลายคนในจวนช่วยกันหาให้

บทที่ 91 รัฐทายาทตกน้ำ

แม้ขาของเด็กน้อยจะสั้น แต่วิ่งได้เร็วมาก

หลังจากที่เด็กน้อยวิ่งเข้าไปในฝูงชน ก็วิ่งไปทางเดียวตลอด ไม่นานก็วิ่งออกนอกประตูเมือง

แม้นอกเมืองจะมีคนน้อย แต่มีพุ่มไม้และป่าอยู่ทั่วไป คนของจวนอ๋องผิงซีแยกออกเป็นสองกลุ่มเพื่อตามหา

"นายหญิงเซี่ย จะทำอย่างไรดี" คุณหนูถานที่สองกังว

บทที่ 92 จิตใจเธอนิ่งดั่งสายน้ำ

"องค์ชาย ทั้งหมดเป็นความผิดของหม่อมฉัน หม่อมฉันดูแลรัฐทายาทไม่ดี ขอองค์ชายลงโทษหม่อมฉันด้วย"

คุณหนูถานที่สองหน้าซีดเผือด เห็นได้ชัดว่าตกใจไม่น้อย

พอเห็นอ๋องผิงซีมาถึง เธอรีบเดินเข้าไป ย่อเข่าก้มหน้า ในใจหวั่นวิตกถึงที่สุด

ฉู่อี๋ได้ฟังรายงานเหตุการณ์ทั้งหมดระหว่างทา