บทที่ 446 ตอนพิเศษ · ฉู่รุ่ย 4

งานเลี้ยงที่จวนสกุลเจี้ยดำเนินไปจนค่ำ

ฉู่รุ่ยในฐานะผู้ร่วมส่งเจ้าสาว หลังจากงานเลี้ยงเสร็จสิ้นก็ควรต้องกลับวัง

แต่ไม่รู้ทำไม เขาไม่อยากกลับ

แขกในลานเรือนได้แยกย้ายกลับหมดแล้ว บ่าวไพร่เริ่มเก็บกวาด โคมแดงส่องแสงริบหรี่

"อ๋อง ถึงเวลากลับแล้วพ่ะย่ะค่ะ" ขันทีน้อยเดิน

บทที่ 447 ตอนพิเศษ · ฉู่รุ่ย 5

ประตูวังปิดลงแล้ว

ฉู่รุ่ยเป็นอ๋องจวงชิน ทั้งยังเป็นที่โปรดปรานของไทเฮา เขากลับวัง ไม่จำเป็นต้องรายงานก็เข้าได้

เขาตรงไปยังตำหนักคังหนิง

ตอนนี้ไทเฮาเฟิงหลับไปแล้ว ตำหนักหลักมืดสนิท ในลานมีโคมไฟส่องแสงริบหรี่

"ดึกป่านนี้แล้ว ทำไมองค์ชายถึงมาล่ะเพคะ?" แม่นมเฒ่ารีบเด

บทที่ 448 ตอนพิเศษ · ฉู่รุ่ย 6

แต่ทว่า

หนึ่งชั่วยามต่อมา ทหารฝ่ายในรายงาน "องค์ชาย โลงศพจวิ้นจู่ว่างเปล่า..."

เลือดทั้งร่างของฉู่รุ่ยเย็นเฉียบ "เจ้าว่าอะไรนะ?"

"มีเพียงสิ่งนี้..." ทหารฝ่ายในหยิบโถกลมสีขาวออกมา "ข้างในบรรจุเถ้า อาจเป็นอัฐิของจวิ้นจู่..."

"พี่ใหญ่..."

ร่างของฉู่รุ่ยสั่นไม่หยุด