บทที่ 444 ตอนพิเศษ · ฉู่รุ่ย 2

ฉู่จื่อเซียมาถึงแล้ว

เพียงแต่นางไม่ค่อยได้เข้าร่วมงานเลี้ยงเช่นนี้ จึงไม่มีใครจำนางได้

นางยืนอยู่ตรงนั้น ได้ยินคนวิพากษ์วิจารณ์เรื่องของนางกับลู่เห่า ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวังค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเงียบสงบ

"พี่ใหญ่" ฉู่รุ่ยรู้สึกไม่สบายใจ "พี่ชายลู่ไม่ใช่คนแบบนั้น"

บทที่ 445 ตอนพิเศษ · ฉู่รุ่ย 3

ฉู่จื่อเซียปล่อยให้อวิ๋นชูพยุง

เดินไปสองก้าว นางค่อยๆ เอ่ยปาก "ได้ยินว่าคุณหนูอวิ๋นมีพี่ชายด้วยหรือ?"

นางเพิ่งร้องไห้มา เสียงแหบพร่า

"ใช่ค่ะ ข้ามีพี่ใหญ่" ใบหน้าเด็กสาวเผยรอยยิ้มสดใส "พี่ใหญ่ของข้าเก่งมากเลย!"

ฉู่จื่อเซียยิ้มพูด "ข้าก็เคยได้ยินเรื่องความเก่งกาจขอ

บทที่ 446 ตอนพิเศษ · ฉู่รุ่ย 4

งานเลี้ยงที่จวนสกุลเจี้ยดำเนินไปจนค่ำ

ฉู่รุ่ยในฐานะผู้ร่วมส่งเจ้าสาว หลังจากงานเลี้ยงเสร็จสิ้นก็ควรต้องกลับวัง

แต่ไม่รู้ทำไม เขาไม่อยากกลับ

แขกในลานเรือนได้แยกย้ายกลับหมดแล้ว บ่าวไพร่เริ่มเก็บกวาด โคมแดงส่องแสงริบหรี่

"อ๋อง ถึงเวลากลับแล้วพ่ะย่ะค่ะ" ขันทีน้อยเดิน