บทที่ 440 พวกเขารอดแล้ว

ค่ำคืนมืดลงเรื่อยๆ

ผิวน้ำในทะเลสาบของฉือกูถังเงียบสงบ ริมฝั่งมีวัชพืชน้ำนานาชนิด ท่ามกลางวัชพืช จู่ๆ ก็มีศีรษะหลายศีรษะโผล่ขึ้นมา

พวกเขาเคลื่อนไหวอย่างแผ่วเบา ไม่มีเสียงใดๆ ค่อยๆ ปีนขึ้นฝั่งในที่ที่มีวัชพืชหนาแน่น

"ชิ่ว หนาวจัง"

ทันทีที่ฉู่หงหยูโผล่พ้นน้ำ ก็รู้สึกถึงลมเย็น

บทที่ 441 ตอนจบ (1)

เปลวไฟลุกโชนขึ้นภายใน

ฉู่หงหยูได้ยินเสียงอวิ๋นชูตะโกนเรียกจากด้านหลัง บอกให้เขารีบหนีไป

แต่ว่า ในฉือกูถังยังมีเด็กเกือบพันคน เด็กที่อายุน้อยที่สุดยังไม่ถึงหนึ่งเดือน

"ฮ่องเต้ รีบหนีเร็ว!"

หลินตงตงคว้าแขนฉู่หงหยู ลากเขาออกไป แต่ลากไม่ขยับ

เนื่องจากกลิ่นดินปืนแผ่กระจาย เด็กๆ

บทที่ 442 ตอนจบ (2)

สองเดือนต่อมา

ฮ่องเต้ซื่อจงที่ฟื้นคืนชีพนำทัพหมื่นคนบุกตีต้าหวานราบคาบ

ต้าจิ้นผนวกตงหลิงและต้าหวานเข้าเป็นดินแดนของต้าจิ้น ทำให้อาณาเขตของต้าจิ้นกว้างใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา

ในวันที่แดดดีวันหนึ่ง ฮ่องเต้ซื่อจงเสด็จกลับราชธานี

"ขอถวายการต้อนรับฮ่องเต้ซื่อจงเสด็จกลับ!"

"ขอถ