บทที่ 435 ความตายของเซี่ยซื่ออัน

กำแพงเมืองสูงมาก

เซี่ยซื่ออันแหงนหน้ามองอวิ๋นชู สายลมแรงพัดชายเสื้อนาง มองไม่เห็นใบหน้าชัดเจน

เขาพลันยิ้ม "ไม่ทราบว่าไทเฮาจะจัดการข้าอย่างไร?"

"เจ้ายุยงอ๋องต่างเมืองให้กบฏ ก่อความผิดร้ายแรงเช่นนี้ ย่อมต้องถูกตัดหัว" อวิ๋นชูพูดเสียงเย็นยิ่ง "ไม่ต้องรอฤกษ์งามยามดี

บทที่ 436 เจว๋ผู้น้องหายตัวไป

อวิ๋นชูรู้สึกราวกับตกลงไปในบ่อน้ำแข็ง

ชิวถงที่อยู่ด้านหลังเธอ ยกเท้าเตะใส่แม่นม

แม่นมร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดจนตื่นขึ้นมา เธอมองเด็กที่นอนหลับอยู่บนเตียงก่อน แล้วกำลังจะคำนับอวิ๋นชู แต่จู่ๆก็ชะงักค้าง "เด็กคนนี้...ไม่ใช่อ๋อง!"

อวิ๋นชูพยายามสงบสติอารมณ์แล้วเอ่ยเสียงเ

บทที่ 437 หญิงใจร้าย

คนที่ค้นหาหาอยู่นาน ก็ยังไม่พบ

สีหน้าของอวิ๋นชูยิ่งเคร่งขรึมลง สายตาที่มองฉู่รุ่ยยิ่งคมกริบ แสงจันทร์สะท้อนในดวงตาเธอ ราวกับมีดสองเล่มที่เปล่งประกาย

"ไทเฮา พวกเราไม่จำเป็นต้องเป็นศัตรูกัน" ฉู่รุ่ยค่อยๆ เอ่ย "ก็เหมือนที่เคยพูด พวกเราสามารถร่วมมือกัน ให้อ๋องเยียนขึ้นครองราชย์"