บทที่ 410 ไทเฮาเป็นแบบอย่าง

ตั้งแต่ไทเฮาว่าราชการหลังม่านจนถึงตอนนี้ ก็เพียงแค่ไม่ถึงหนึ่งเดือน

ในช่วงกว่าหนึ่งเดือนนี้ ฎีกาล้วนส่งไปที่ไทเฮา หลังตรวจแล้วจึงส่งคืนให้ขุนนาง พวกขุนนางรู้สึกได้ว่า ไทเฮามีความสามารถในการปกครองประเทศจริงๆ

แต่ชาวบ้านมีอารมณ์ต่อต้านรุนแรง หากถูกผู้ไม่หวังดีปลุกปั่น ก็

บทที่ 411 ฮ่องเต้ซุกซนเกินไป

แม้ว่าเนี่ยโจวจะพยายามโยนความผิดให้อ๋องผู้สำเร็จราชการ แต่ขุนนางในราชสำนักก็ยังไม่เชื่อ

"ฮองเต้ยังคงเล่นสนุกมากเกินไป จะออกจากวังแบบนี้ได้อย่างไร"

"ใช่แล้ว ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปคงไม่ได้"

"หากฮองเต้เก่งพอ ก็คงไม่ถูกคนรอบข้างชักจูง"

"พูดถึงที่สุดแล้วก็คือนิสัยยังไม่พร้อ

บทที่ 412 ขุนนางพร้อมใจบริจาคเงิน

"อ๋องเหอผิงไม่ใช่เพิ่งเสียเงินในโรงพนันหลายพันตำลึงหรือ มีเงินเล่นการพนัน แต่ไม่มีเงินบริจาคให้คลังหลวงหรือ?" อ๋องผิงจิ้นพูดอย่างสนุกปากไม่กลัวเรื่องใหญ่ "ท่านได้รับเกียรติยศจากต้าจิ้นให้วงศ์ตระกูล บัดนี้ต้าจิ้นต้องการท่าน ต้องก้าวออกมาสิ"

อ๋องเหอผิง: "..."

เขาเ