บทที่ 371 เซี่ยซื่อหยุ่นสูญเสียความทรงจำ

สีหน้าของอวิ๋นชูดูซับซ้อน

ตลอดมา ที่เธออนุญาตให้เซี่ยซื่อหยุ่นคบหากับฉางเซิง ไม่ใช่เพราะเธอไว้ใจเซี่ยซื่อหยุ่นมากนัก แต่เพราะเซี่ยซื่อหยุ่นไม่มีอันตรายอะไร หากเขาเกิดคิดไม่ดี เธอก็สามารถจัดการได้ทันที และยังเป็นบทเรียนอันโหดร้ายให้กับฉางเซิงผู้มีจิตใจบริสุท

บทที่ 372 นี่คือแมลงกู่กู่เก้าดำ

สามปีมานี้ อู๋อวิ๋นได้รับการสอนโดยตรงจากหมอหลวงสือ วิชาแพทย์ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว

เนื่องจากหมอหลวงสือมักจะออกท่องเที่ยวบ่อย คนจำนวนมากที่มาหาที่ชิงโจว จึงมีแต่อู๋อวิ๋นที่รักษาให้ได้ ในด้านทฤษฎีเขามีตำราแพทย์ที่หมอหลวงสือรวบรวมไว้เป็นหลัก ในทางปฏิบัติก็มีคนไข้โรคยากม

บทที่ 373 ฮ่องเต้ทรงมีรับสั่ง

ประตูท้องพระโรงค่อยๆ ปิดลง

ขันทีเกาที่ยืนอยู่หน้าประตูกล่าวเสียงเบาว่า "ฮ่องเต้โปรดปรานพระชายาอ๋องจวงชินมาก หากพระชายาอยู่ดูแลพระอาการ ฮ่องเต้ก็จะทรงหายเร็วขึ้น องค์รัชทายาทไม่ต้องกังวลพระทัย"

ฉู่อี๋พยักหน้า "รบกวนขันทีเกาช่วยคอยดูแล หากมีเรื่องใดให้รีบมาแจ้งข้าทันที