บทที่ 366 อวิ๋นชูจัดงานเลี้ยง

นางสนมอิ้นเฟยสั่งให้คนไปนำอาหารเพื่อสุขภาพจากโรงครัวหลวงไปที่ตำหนักหย่างซิน

พอดีได้พบกับนางสนมอวิ๋นเฟยที่หน้าประตู

นางแต่งงานกับฮองเต้ก่อนนางสนมอวิ๋นเฟย และบุตรชายที่นางให้กำเนิดก็เก่งกว่าบุตรชายของนางสนมอวิ๋นเฟย นางไม่เข้าใจว่าทำไมฮองเต้ถึงไม่ให้นางเป็นผู้ถือตราหงส์

บทที่ 367 ฉางเซิงถูกจับตัวไป

กิ่งไม้สั่นไหว ผลไม้ร่วงหล่นลงพื้น

ฉางเซิงใช้ผลไม้หลากสีเหล่านี้วาดภาพสวน

"ยังขาดผลสีแดงเข้มอีกหน่อย" เธอขมวดคิ้วเรียว "ผลสีแดงน้อยเกินไป"

ฉู่หงอวี้เอาหัวมาชะโงก "นอกกำแพงสวนหลังบ้านเราก็มีต้นการบูรเยอะ ข้าไปเก็บผลให้เจ้าเอง"

"พี่ชาย พี่แยกไม่ออกหรอกว่าอันไหนแดงอ่อน

บทที่ 368 ข้าต่างหากที่เป็นจวิ้นจู่

ในพื้นที่มืดและคับแคบ เด็กทั้งสามใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

เซี่ยเสียนเป็นคนขี้กลัวอยู่แล้ว ตกใจจนน้ำตาไหลไม่หยุด เอามือปิดปากสะอื้นเบาๆ

แม้เซี่ยซื่อหยุ่นจะเป็นเด็กชาย แต่ก็อายุแค่เจ็ดขวบกว่า กลัวจนตัวสั่น กอดเข่าแน่น

ฉางเซิงรู้ว่าเพื่อนรักทั้งสองพลอยเดือดร