บทที่ 336 งานเลี้ยงส่งท้ายปีในวัง

แสงอาทิตย์ส่องผ่านกรอบหน้าต่างเข้ามา

อวิ๋นชูเพิ่งตื่น ไม่รู้ว่าหลับไปนานเท่าไหร่

นางลุกขึ้นนั่ง สวมเสื้อผ้า หลังล้างหน้าแต่งตัวเสร็จก็ออกไปรับประทานอาหารเช้าที่ห้องนอก แต่กลับเห็นเม่งเซินนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่นั่น

ลู่เว่ยก้มหน้าบอก "คุณชายเม่งมาได้ครึ่งชั่วยามแ

บทที่ 337 ของกำนัลจากฉางเซิง

งานเลี้ยงในวังย่อมหลีกเลี่ยงการแข่งขันชิงดีชิงเด่นไม่ได้

ระหว่างสนมและฮองเฮา ระหว่างสตรีชั้นสูง ต่างแฝงเล็บในกำมะหยี่ โต้ตอบกันไปมา ช่างคึกคักยิ่งนัก

อวิ๋นชูกินดื่มจนอิ่มแล้วก็รู้สึกง่วงทันที ปกติเวลานี้นางจะเข้านอนแล้ว ตอนนี้ทนไม่ไหวแล้ว

พอดีฮองเต้ลุกขึ้น ในขณะที่ไ

บทที่ 338 เม่งเซินถูกรังแก

อวิ๋นชูก้าวไปข้างหน้าสองก้าว

ขันทีที่เฝ้าอยู่หน้ากั๋วจื่อเจี้ยนรีบโค้งเตรียมคำนับ

นางโบกมือ บอกขันทีน้อยไม่ต้องประกาศตัว

นางเห็นเม่งเซินเดินไปที่ป่าหลังโรงเรียน ตามด้วยเด็กหนุ่มวัยใกล้เคียงกันสามสี่คน

นางจำได้สองคน คนหนึ่งคือองค์ชายหกผู้ได้รับสถาปนาเป็นอ๋องเฉิง ใบหน้