บทที่ 334 นางสนมอิ้นเฟยพระราชทานนางกำนัล

"ข้าจะไปวังพร้อมเจ้า"

องค์หญิงชิงหัวเดินมาพร้อมบ่าวไพร่

ขบวนเสด็จขององค์หญิงยิ่งใหญ่มาก มีทั้งสาวใช้และแม่นมหลายคน เป็นขบวนใหญ่โต

อวิ๋นชูเห็นใบหน้าคุ้นเคยในกลุ่มคนเหล่านั้น คือติ้งตง

ติ้งตงยืนอยู่หน้าสุดในกลุ่มสาวใช้ ดูเหมือนว่าเธอได้กลายเป็นหัวหน้าสาวใ

บทที่ 335 ส่งไปทั้งหมด

ฉู่อี๋รู้สึกอย่างฉับไวว่าบรรยากาศผิดปกติ

เขาชะงักฝีเท้าก่อนก้าวเข้าเรือนหลัก หันไปถามเฉิงชีที่อยู่ด้านหลัง "เกิดอะไรขึ้น?"

เฉิงชีก้มหน้ารายงาน "ตอนพระชายาเข้าวัง นางสนมอิ้นเฟยพระราชทานสตรีหลายคน ดูเหมือนจะให้เป็นอนุของท่านอ๋อง"

สีหน้าฉู่อี๋เปลี่ยนไป "ทำไมไม่บอกแต่แรก?"

เ

บทที่ 336 งานเลี้ยงส่งท้ายปีในวัง

แสงอาทิตย์ส่องผ่านกรอบหน้าต่างเข้ามา

อวิ๋นชูเพิ่งตื่น ไม่รู้ว่าหลับไปนานเท่าไหร่

นางลุกขึ้นนั่ง สวมเสื้อผ้า หลังล้างหน้าแต่งตัวเสร็จก็ออกไปรับประทานอาหารเช้าที่ห้องนอก แต่กลับเห็นเม่งเซินนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่นั่น

ลู่เว่ยก้มหน้าบอก "คุณชายเม่งมาได้ครึ่งชั่วยามแ