บทที่ 313 ข้ามีเพื่อนใหม่

ปลายฤดูใบไม้ผลิต้นฤดูร้อน อากาศค่อยๆ ร้อนขึ้น

ชีวิตของอวิ๋นชูในฐานะพระชายาอ๋องผิงซีค่อยๆ เข้าที่เข้าทาง

ตั้งแต่อ๋องผิงซีตั้งจวนมาจนถึงตอนนี้สิบกว่าปี ไม่เคยจัดงานเลี้ยงเลย

นางคิดว่า บางทีควรจัดสักงาน

แต่การจัดงานยุ่งยากเหลือเกิน วุ่นวายไปมา ก็ไม่แน่ว่าจะได้ผลดี

คิดไป

บทที่ 314 ไม่ชอบกินขนม

เด็กสามคนเล่นกันในลาน

อวิ๋นชูนั่งมองอยู่ห่างๆ

นางกำลังคิด ชาติที่แล้วเซี่ยซื่อหยุ่นกลับมากัดนางหนึ่งที สาเหตุใหญ่เป็นเพราะทิงอวี่ บัดนี้ทิงอวี่ตายแล้ว เซี่ยซื่อหยุ่นจะเป็นเหมือนชาติที่แล้วหรือไม่

เด็กๆ เล่นกันอย่างสนุกสนาน ไม่นานก็ถึงเวลาอาหาร

อวิ๋นชูให้ฉางเซิงเป็นเจ้าภ

บทที่ 315 วันคล้ายวันประสูติของฮองเฮา

กลางเดือนหก เป็นวันคล้ายวันประสูติของฮองเฮา

อวิ๋นชูและฉู่อี๋พาลูกทั้งสองเข้าวังเพื่อถวายพระพร

ที่ตำหนักคุนหนิงมีผู้คนมากมายมาร่วมงาน บรรยากาศคึกคัก ฉู่อี๋ไปอยู่ฝั่งบุรุษ ส่วนอวิ๋นชูพาลูกๆ ไปสนทนากับฝ่ายสตรี

"หยู" ฉู่หราน ธิดาองค์รองของรัชทายาทเข้ามาใกล้ "พว