บทที่ 305 จะลงโทษเจ้าอย่างไร

แดดในฤดูใบไม้ผลิช่างงดงาม

ฉู่อี๋สวมชุดเครื่องแบบขุนนางรู้สึกร้อน เมื่อถอดออกก็เหลือเพียงอาภรณ์ผ้าไหมสีดำ เผยให้เห็นบรรยากาศอันเฉียบคมของบุรุษ

แม่นมเอ๋อร์ยืนอยู่ตรงหน้าเขาและกล่าวว่า "ข้าน้อยได้ขอพระเมตตาจากพระชายา ขออนุญาตออกจากจวนไปใช้ชีวิตบั้นปลาย พระชายาก็ทรงอนุญา

บทที่ 306 หลิวเชียนเชียนคลอดบุตร

แม่นมเอ๋อร์จากจวนอ๋องผิงซีไปเช่นนี้ โดยไม่ก่อให้เกิดคลื่นใดๆ

แม่นมสี่คนรวมทั้งแม่นมเหอได้เรียนรู้จากแม่นมกั๋วมาหนึ่งเดือน จัดการเรื่องใหญ่น้อยในจวนได้ไม่มีปัญหาแล้ว แม่นมกั๋วจึงกลับวังไป

อวิ๋นชูรับช่วงกิจการของฉู่อี๋ ค่อยๆ จัดการเรียบร้อยเกือบหมดแล้ว

พริบตาก็ถึง

บทที่ 307 บังเอิญพบเซี่ยซื่อหยุ่น

ในตรอกแคบ

เซี่ยซื่อหยุ่นยืนอยู่ตรงนั้น ตรงหน้าเขาคือเด็กสี่คนที่อายุใกล้เคียงกัน

เขาสวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง

สี่คนนั้นแต่งตัวหรูหรา

เขาสกปรกยุ่งเหยิงไปทั้งตัว

สี่คนนั้นเรียบร้อยสะอาดสะอ้าน

ดวงตาทั้งสี่คู่จ้องมองเขา ทำให้เขาไม่มีที่หลบซ่อน

ทิงเสวี่ยกั้นเด็กทั้งสี่ไว