บทที่ 30 นายหญิงเซี่ยป่วย

อวิ๋นชูกลับจวนเซี่ยแล้วก็ล้มป่วย

ป่วยหนักราวกับภูเขาถล่ม ทั้งตัวปวดร้าวไปหมด นอนก็ไม่สงบ

คนที่มาคำนับยามเช้ารออยู่ในห้องรับรอง ทิงซวงเดินออกมาพูดเบาๆ "นายหญิงป่วย ช่วงนี้ไม่ต้องมาคำนับแล้ว"

ทุกคนรู้ว่าครั้งนี้นายหญิงป่วยจริงๆ เชิญหมอมาตั้งหลายคน ในเรือนมีกลิ่นยาอบอวลไป

บทที่ 31 มีโจรในห้องนอน

เมื่อข่าวลือจากตามท้องถนนลอยเข้ามาถึงจวนสกุลเซี่ย เหล่าฮูหยินเซี่ยโกรธจนทุบถ้วยน้ำชาแตกไปสองใบ

สกุลเซี่ยที่ธรรมดาอย่างพวกเขา ต่อให้นายหญิงตายด้วยโรคภัย ก็ไม่ควรจะเป็นข่าวให้ใครต่อใครได้รู้ ที่สำคัญเพราะอวิ๋นชูมีฐานะพิเศษ

นางเป็นธิดาคนโตของจวนแม่ทัพยศหนึ่ง เคยเป็นไข่มุกแห่

บทที่ 32 ให้เจ้าอยู่คืนหนึ่ง

"นายท่าน"

สาวใช้ในหยวี่เซิงจวีพากันย่อกายคำนับ

เซี่ยจิ่งอวี้ดูเหนื่อยล้าไปทั้งร่าง

วันนี้ในท้องพระโรง เขาถูกขุนนางผู้ตรวจการกล่าวโทษ เดิมทีที่มีความหวังจะเลื่อนขั้นเป็นขุนนางชั้นห้าระดับสูง ตอนนี้หมดโอกาสโดยสิ้นเชิง

หากข่าวลือตามท้องถนนยิ่งลุกลามใหญ่โต เขาเกรงว่าอาจ