บทที่ 299 ขอความช่วยเหลือจากนางสนมอิ้นเฟย

อวิ๋นชูจิบน้ำชา

สายตาของนางตกลงบนร่างของแม่นมเอ๋อร์

แม้แม่นมเอ๋อร์จะก้มหน้า แต่ก็รู้สึกได้ถึงสายตานั้น

นางไม่รู้ว่าอวิ๋นชูจะทำอะไร แต่นางก็มีความมั่นใจของตัวเอง

นางเป็นแม่นมของท่านอ๋อง เลี้ยงดูท่านอ๋องมาตั้งแต่เล็ก ไม่ว่าอย่างไรท่านอ๋องก็ต้องให้ความเคา

บทที่ 300 เซี่ยผิงตายแล้วหรือ

ติ้งตงถูกพามาที่เรือนของแม่นมกั๋วอย่างรวดเร็ว

"คำนับแม่นมกั๋ว"

ติ้งตงย่อกายคำนับ ท่าทางถูกต้องตามธรรมเนียมไม่มีที่ติ

แม่นมกั๋วยิ้มพูด "ไม่ได้เจอเจ้าหลายปี ไม่รู้ไม่เห็นกลายเป็นสาวน้อยงดงามแล้ว ข้าได้ยินว่าเจ้าเป็นสาวใช้ชั้นสามในเรือนหลักของจวนอ๋อง?"

ติ้งตงก้มหน้าต

บทที่ 301 ไม่อาจทำการใหญ่

ท่าเรือเป็นที่รวมตัวของผู้คนจากทุกวงการเสมอ

เซี่ยซื่ออันยิ้มคุยกับชายร่างกำยำสี่ห้าคน

หลังจากเขาเข้าเป็นที่ปรึกษาจวนอ๋องกงซีอย่างเป็นทางการ ความคิดแรกที่เสนอคือการรวบรวมคนชั้นล่างเหล่านี้ เพื่อทำการใหญ่

อ๋องกงซีไม่เห็นด้วยกับข้อเสนอนี้

เขาจะต้องสร้างผลงานให้เห็น พิสูจ