บทที่ 258

การลงโทษของฮองเต้

บรรยากาศในท้องพระโรงเช้านี้ค่อนข้างเย็นชา

ขุนนางที่มีข่าวสารดีต่างรู้เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ต่างระมัดระวังตัว ไม่กล้าทูลเรื่องใดๆ

เมื่อการเข้าเฝ้าตอนเช้าสิ้นสุดลง ทุกคนรีบแยกย้ายกันไป

"องค์ชายสอง เจ้าอยู่ก่อน!"

ฮองเต้ตรัสเสียงเย็น น้ำเสียงราวกับมีน้ำแข็งแหลมพุ

บทที่ 259

เด็กน้อยร้องไห้หนัก

เด็กทั้งสองดูของขวัญวันเกิดอย่างตื่นเต้น

อวิ๋นชูเงยหน้ามองชายที่ยืนอยู่ตรงหน้า

เขาคงไม่ได้นอนทั้งคืน ดวงตามีเส้นเลือดแดงเต็มไปหมด ใต้ตาคล้ำดำ หนวดเขียวๆ ทำให้ทั้งคนดูอิดโรย

นางรู้เรื่องที่เกิดขึ้นในวังเมื่อคืนแล้ว นางรู้ว่าเขาพยายามเพื่อการแต่งงานของพวกเขาทั้งสอง

บทที่ 260

เลือกแม่เอง

"เลิกร้องได้ไหม"

"หูเราจะหนวกแล้ว"

"พวกเจ้าเลิกร้องได้หรือไม่ หุบปาก!"

ฮองเต้ทนไม่ไหว สุดท้ายก็ต้องเปล่งเสียงสั่งเสียงเย็น

เจ้าตัวน้อยทั้งสองหยุดร้องทันที กลั้นเสียงสะอื้นไว้ แต่น้ำตายังไหล การร้องไห้เงียบๆ เช่นนี้ ยิ่งทำให้ใจสลาย

"น่าสงสารหยูเอ๋อร์ น่าสงสารฉางเซิง เด็กๆ