บทที่ 255 วันเกิดของเด็กๆ

เกล็ดหิมะใสระยิบตกลงมา

หิมะในลานเรือนทับถมเป็นชั้นแล้วชั้นเล่า

วันนี้คือวันที่ยี่สิบสามเดือนสิบสอง

อวิ๋นชูยังจำรายละเอียดทุกอย่างของคืนเมื่อห้าปีก่อนได้อย่างชัดเจน

นางท้องแก่เดินเล่นอยู่ในลาน จู่ๆ ฝนก็ตกลงมา นางรีบกลับห้อง แต่กลับลื่นล้ม ทำให้ท้องกระทบกระเทือนและคลอดก

บทที่ 256 ข้าขอแต่งงานกับท่าน

ฉู่อี๋จัดโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยของอร่อย

ทั้งยังมีของขวัญวันเกิดห้าขวบสำหรับเด็กทั้งสอง

ของขวัญของหยูคือหอกยาว ส่วนฉางเซิงคือพิณโบราณที่หายาก

"ท่านพ่อ ข้าไม่ชอบหอกยาว ข้าอยากได้ดาบสั้น" เจ้าตัวน้อยบ่นพลางทำปากบูด "ท่านพ่อช่างไม่เข้าใจข้าเลย"

ที่จริงแล้วเขาชอบอ่านหนังส

บทที่ 257 หญิงอันเป็นที่รักตายแล้ว

ราตรีมืดมิด

หิมะหยุดตกนานแล้ว ท้องฟ้ายามค่ำคืนแจ่มใส มีแสงดาวระยิบระยับ

แสงจันทร์สาดส่องกำแพงวัง ทำให้พระราชวังอันกว้างใหญ่ดูยิ่งเงียบเหงาวังเวง

ในขณะที่ประตูวังกำลังจะปิด ฉู่อี๋ควบม้ามาอย่างรวดเร็ว ไม่สนใจการขัดขวางของทหารรักษาวัง เขาบุกเข้าวังตรงไปยังตำหนักบ