บทที่ 245 ขอร้องท่านแม่

เซี่ยซื่อหยุ่นร้องไห้จนหายใจไม่ทัน

เขาทรุดลงกับพื้น จับชายกระโปรงของอวิ๋นชู

อวิ๋นชูก้มลงพยุงเขาขึ้น "ตอนนี้สกุลเซี่ยมีพี่ใหญ่ของเจ้าเป็นผู้ดูแล เมื่อพี่ใหญ่และย่าตัดสินใจไม่ตาม ย่อมมีเหตุผลของเขา"

"ไม่ ท่านแม่ ต้องตาม ต้องไปตาม..." เซี่ยซื่อหยุ่นร้องไห้จนแทบขาดใจ "ขอร้อง

บทที่ 246 ความตายของอี๋เหนียงอวี่

ประตูใหญ่ดังสนั่น

ทิงอวี่สีหน้าซีดขาวในทันที

เธอตัวสั่นพลางกล่าว "คุณนาย คุณชายใหญ่ อย่าเปิดประตูเลย ได้โปรดถ่วงเวลาไว้หน่อย ข้าไม่อาจถูกจับกลับไป"

หลายวันที่ผ่านมาในตระกูลหู เหมือนอยู่ในนรก ยังไม่ตายก็เหมือนตายแล้ว

หากต้องอยู่ในตระกูลหูต่อไป นางคงต้องตายที่นั

บทที่ 247 การสร้างเครือข่ายข่าวกรอง

ลมเหนือพัดทั้งคืน

เมื่อตื่นเช้ามา ในลานมีใบไม้แห้งสีเหลืองปูอยู่ชั้นหนึ่ง

หลังจากส่งหยูไปกั๋วจื่อเจี้ยน อวิ๋นชูและฉางเซิงนั่งอยู่ในห้องโถง คนหนึ่งวาดรูป อีกคนหนึ่งวาดลวดลาย

อวิ๋นชูกำลังคิดว่าลวดลายแบบไหนจึงจะเหมาะกับอ๋องผิงซี และต้องไม่ซับซ้อนเกินไป ไม่เช่นนั้