บทที่ 228

อ๋องผิงซีบาดเจ็บ

ราตรียิ่งมืดลึก

อวิ๋นชูนอนไม่หลับ จึงคลุมเสื้อลุกขึ้นมา หยิบหนังสือมาอ่านในห้องโถง

อ่านหนังสือแล้วรู้สึกง่วง สมองมึนๆ

เธอจึงให้สาวใช้เอาสมุดบัญชีมา ตั้งใจดูบัญชีอย่างจริงจัง ยิ่งดูยิ่งตื่นตัว

และเวลาก็ยิ่งดึกลง ไม่นานก็ผ่านเที่ยงคืน ใกล้จะหมดยามจื่อแล้ว

ความกังวลในใจเธ

บทที่ 229

เสื้อนวมน้อยน่ารัก

ลมต้นฤดูหนาวพัดใบไม้แห้งในลานร่วงหล่น

ทิงเสวี่ยและทิงเฟิงจูงคุณหนูน้อยเก็บใบไม้สวยๆ ในลาน

คุณหนูน้อยรวบรวมใบไม้ วางบนโต๊ะ หยิบพู่กันมาวาดระบายบนใบไม้

อวิ๋นชูเท้าคาง

ฉางเซิงเพราะร่างกายไม่แข็งแรง คนรับใช้รอบตัวล้วนเป็นผู้ใหญ่ ไม่มีเด็กผู้หญิงวัยเดียวกันสักคน

ตอนนี้ฉา

บทที่ 230

สมุดบัญชีตระกูลอวิ๋น

องครักษ์สองคนคุมเด็กรับใช้ตระกูลเซี่ยเข้าลาน

เด็กรับใช้อายุเท่าเซี่ยจิ่งอวี้ แต่ใบหน้าที่ผ่านโลกมามาก ดูแก่กว่าเซี่ยจิ่งอวี้มาก ราวกับอายุสามสี่สิบ

อวิ๋นชูนั่งบนเก้าอี้ มองเขาเย็นชา: "เงยหน้าขึ้น"

เด็กรับใช้ตัวสั่น เงยหน้าเห็นใบหน้าอวิ๋นชู ตกใจรีบคลานราบกับพื้นทั