บทที่ 205 คุณหนูฝางแขวนคอ

แสงอาทิตย์ยามเย็นส่องเข้ามาในศาลา

แสงสีส้มทาบลงบนใบหน้าของฉู่อี๋ ทำให้ใบหน้าของชายผู้นี้ดูอ่อนโยนยิ่งขึ้น

อวิ๋นชูเองก็ไม่คิดว่าตนจะถามคำนั้นออกไปตรงๆ

เธอคิดว่าควรถามให้กระจ่างต่อหน้า

บางเรื่อง บางทีพูดกันตรงๆ อาจจะดีกว่า

เธอไม่จำเป็นต้องคิดหาวิธีให้เด็กๆ กลับมาอยู่ข้างกาย

บทที่ 206 หญิงสาวในคืนนั้น

"ท่านอ๋องเคยเขียนจดหมายถึงมารดาของข้า บอกว่ามีคนที่ถูกใจอยู่ แต่ตามที่ข้ารู้ จวนอ๋องผิงซีไม่มีอนุภรรยาหรือสตรีใดๆ" ฟางซินเหยียนกล้าเอ่ยปาก "จากเรื่องนี้แสดงว่า ท่านอ๋องคงมีเหตุผลบางอย่างที่ไม่สามารถแต่งงานกับคนที่ถูกใจได้ แต่บุรุษองอาจเช่นท่านอ๋อง ไม่อาจอยู่เป็นโสดไปตลอด

บทที่ 207 ข้ายินดีรับผิดชอบ

ค่ำคืนมืดมิด ลมแรง

สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดใบไม้ส่งเสียงซู่ซ่า

อวิ๋นชูสวมเสื้อบางพิงหัวเตียง กำลังอ่านหนังสือ อ่านบันทึกภูมิศาสตร์ต้าจิ้น

ใช้ชีวิตมาสองชาติ สถานที่ที่นางเคยไป นับนิ้วมือข้างเดียวก็หมด แต่ก่อนเคยไปจี๋โจวบ้านเกิดกับเซี่ยจิ่งอวี้เพื่อไหว้บรรพบุรุษ ไปเมืองหย่งอ