บทที่ 186 พระบิดาสู้ข้าไม่ได้

อวิ๋นชูจัดคนให้คอยจับตาดูเซี่ยซื่ออัน

จากนั้นก็นั่งรถม้าออกไปยังจวนอ๋องผิงซี

เธอมีกิจวัตรเพิ่มขึ้นหนึ่งอย่างคือการรับประทานอาหารเย็นร่วมกับเด็กทั้งสอง นี่เป็นช่วงเวลาที่เธอรอคอยที่สุดและมีความสุขที่สุดในแต่ละวัน

เมื่อรถม้ามาถึงจุดหมาย อวิ๋นชูลงจากรถ แล้วให้คนเข้าไปแจ

บทที่ 187 เขาไม่รู้เรื่อง

รุ่งอรุณแสงริบหรี่

อวิ๋นชูตื่นแต่เช้าตรู่

หลังจากตระกูลเซี่ยล่มสลาย พิธีคำนับยามเช้าก็ถูกยกเลิกไปโดยอัตโนมัติ เธอรับประทานอาหารเช้าอย่างสบายใจ แล้วเตรียมตัวไปตระกูลอวิ๋น

ขณะลุกขึ้นยืน ได้ยินเสียงคนคำนับในลาน: "คุณชายใหญ่"

เธอเงยหน้ามอง เห็นเซี่ยซื่ออันเดินเข้ามาในลาน

ความ

บทที่ 188 หญิงม่ายแต่งใหม่ได้

พอได้ยินคำพูดของหลิวเชียนเชียน

อวิ๋นเจ๋ออดหัวเราะไม่ได้ ส่ายหน้าพูด: "เชียนเชียน เจ้าช่างไร้เดียงสา... ต่อให้คืนนั้นอ๋องผิงซีทำเรื่องไม่ควรทำโดยไม่รู้ตัว แต่หลังจากนั้น เขาก็เลี้ยงดูเด็กมาตลอด อีกทั้งยังปล่อยให้อวิ๋นชูได้อยู่กับลูกทั้งสอง ยิ่งความรักแม่ลูกลึกซึ้ง ยิ่ง